Zasady stosowane w ekorolnictwie były opracowywane na przestrzeni lat, by w końcu można było powiedzieć o określonych standardach, które musi spełnić gospodarstwo ekorolnicze. W tego rodzaju gospodarstwach nie stosuje się chemicznych środków ochrony roślin, natomiast wykorzystuje w tym celu przede wszystkim prawidłowy płodozmian oraz metody biologiczne i agrotechniczne, nie stosuje się wielohektarowych monokultur za to prowadzi się uprawy w systemie mozaikowym, na niewielkich poletkach, w terenie uprawnym pozostawia się zbiorniki i cieki wodne, a nawet buduje nowe zamiast stosowanej dotychczas totalnej melioracji, powszechnie stosuje się nawozy zielone, używa się maszyn i narzędzi chroniących glebę, poprawiających jej strukturę, oszczędzających energię, przygotowuje się siano i kiszonki zgodnie z prawidłowościami biologicznymi.

Ich przeciwieństwo to nieodnawialne źródła energii, czyli źródła, które znacznie szybciej się wykorzystuje niż następuje ich naturalne odtwarzanie. Co zaliczamy do źródeł energii odnawialnej? Jest to przede wszystkim energia spadku wody, a także energia słoneczna, energia wiatru, biomasy, biogazu, fal, pływów morskich, energia geotermalna i inne, jak energia cieplna oceanu, biomasa – m. in. drewno /w tym pelety, zrębki, wióry itp./, słoma, biogaz, biopaliwa, które są używane na mniejszą skalę.

W Polsce istnieje obowiązek zakupu energii z odnawialnych źródeł energii ,o czym mówi rozporządzenie ministra gospodarki z dnia 19 grudnia 2005 r. Kwestie odnawialnych źródeł energii w Polsce reguluje także Ustawa Prawo energetyczne.

Krytyce jest poddawana jednak metoda produkcji biopaliw, które są wytwarzane z oleju rzepakowego, zbóż uprawnych oraz trzciny cukrowej na polu powstałym po wykarczowaniu lasu tropikalnego. Jednocześnie jednak taka metoda produkcji jest najbardziej rozpowszechniona ze względu na subsydiowanie uprawy biopaliw przez państwa.

Trudno powiedzieć, czy na pewno biopaliwa są tak przyjazne dla środowiska naturalnego, jak się zwykło mówić i uważać.Niektóre badania bowiem wskazują, że produkcja i spalanie biopaliwa daje gorszy bilans energetyczny i ekologiczny niż przy produkcji i spalaniu paliw kopalnych. Chodzi o degradację środowiska związana z wzrastającym areałem upraw, duże zużycie nawozów sztucznych, nieracjonalną gospodarkę produktami roślinnymi.

Recykling należy wspierać, kupując choćby produkty w takich opakowaniach, które po przetworzeniu, mogą być ponownie wykorzystane, czy ułatwiając innym prace i segregując odpady. Recykling to działanie, które dotyczy dwóch obszarów – zarówno produkowania dóbr oraz późniejszego powstawania z nich odpadów. Naczelną zasadą, która przyświeca recyklingowi jest maksymalizacja ponownego wykorzystania tych samych materiałów, z uwzględnieniem minimalizacji nakładów na ich przetworzenie. Dzięki temu możliwa jest ochrona surowców naturalnych, które służą do ich wytworzenia oraz surowce służące do ich późniejszego przetworzenia.

Zasada ta uczy przyjaznego dla środowiska stylu życia. Pokazuje, jak bardzo negatywnie na przyrodzie może się odbić nasz konsumpcyjny styl życia i niewłaściwe traktowanie odpadów.

Pierwsze słowo, czyli ogranicz/unikaj nakazuje nam pamiętać na co dzień o tym, że możemy zmniejszyć ilość odpadów poprzez unikanie kupowania wcale nam niepotrzebnych i zbędnych produktów. Drugi natomiast przypomina o możliwości powtórnego wykorzystania produktów, co zmniejsza skalę zanieczyszczeń środowiska. I ostatni czasownik, czyli oddaj do odzysku/recykluj) mówi co należy zrobić w sytuacji, gdy nie można zrezygnować z produktu, a powstałego z niego odpadu nie da się wykorzystać ponownie: należy go wrzucić do odpowiedniego pojemnika celem ponownego wykorzystania w produkcji.

W wyniku procesu lasotwórczego powstaje las. Może on mieć formę samorzutną lub przebiegać przy współudziale człowieka. A w każdym lesie występuje roślinność, charakterystyczna dla każdego regionu, wyróżniająca się wybitnym ilościowym udziałem drzew rosnących zwarcie, świat zwierzęcy, klimat lokalny, stosunki wodne i gleba. Wszystkie te czynniki są ze sobą ściśle związane wzajemnymi wpływami i współzależnościami.

W każdym środowisku leśnym panują specyficzne warunki bioekologiczne, które wynikają ze zwartego występowania drzew warunki i powodują, że drzewa wyrastające w lesie różnią się od osobników rosnących poza lasem nie tylko swoiście zmodyfikowanym pokrojem, ale i wieloma przejawami życia. Świat roślinny i zwierzęcy ściśle ze sobą współpracujący i zespolony uczestniczy w procesach obiegu materii i przepływu energii,. Ta z kolei wyznacza ilościową i jakościową efektywność produkcji drewna i innych użytków leśnych. Dlatego rola lasu dla człowieka jest nie do przecenienia.

Czym tak naprawdę jest żywność ekologiczna? I jakie są metody produkcji takiej żywności?  Żywność ekologiczna to żywność oznaczona certyfikatami, ponieważ przepisy narzucają na producentów takiej żywności obowiązek oznaczenia jej. Celem ekologicznych metod produkcji żywności jest ochrona zdrowia społeczeństwa i środowiska. Produkty do spożycia mają być tak wytwarzane, aby zapewnić system zrównoważony pod kilkoma względami. Po pierwsze, jak sama nazwa wskazuje – pod względem ekologicznym. Produkcja żywności ma nie obciążać środowiska w stopniu większym niż naturalne ekosystemy. Po drugie – liczą się także względy ekonomiczne, ponieważ produkcja jest w dużym stopniu niezależny od nakładów zewnętrznych oraz po trzecie – społecznym – bo umożliwia zachowanie oraz rozwój wsi i rolnictwa.