Wskaźnik saprobowości

Wskaźnik saprobowości określa poziom zanieczyszczenia wód martwą materią organiczną lub produktami jej gnilnego rozkładu. Jego definicję po raz pierwszy podali Prag oraz Caspers i Karbe (1966 rok). Była ona oparta o przemiany mikrobiologiczne zachodzące w zanieczyszczonych wodach.

Saprobowość jest sumą wszystkich procesów rozkładu materii dostarczających wolnej energii. Można ją ocenić za pomocą dynamiki przemian dysymilacyjnych, intensywności poboru tlenu lub składu biocenozy i jest w tym ujęciu procesem przeciwstawnym produkcji pierwotnej. Saprobowość jest zatem tym wyższa, im większe jest zanieczyszczenie wody. Organizmy stanowiące wskaźniki zanieczyszczenia wody dzielimy na:
* polisaprobowe – w najbardziej zanieczyszczonych wodach
* α-mezosaprobowe – w średnio zanieczyszczonych wodach
* β-mezosaprobowe – w średnio zanieczyszczonych wodach
* oligosaprobowe – w najmniej zanieczyszczonych wodach

Sukcesywny wzrost saprobowości, powoduje liczebną przewagę destruentów nad innymi ugrupowaniami w biocenozie. Odwrotnie, samooczyszczanie prowadzące do zmniejszania saprobowości, prowadzi do stałego zwiększania się udziału producentów.

Tagi: , ,