Wskaźnik saprobowości
Wskaźnik saprobowości określa poziom zanieczyszczenia wód martwą materią organiczną lub produktami jej gnilnego rozkładu. Jego definicję po raz pierwszy podali Prag oraz Caspers i Karbe (1966 rok). Była ona oparta o przemiany mikrobiologiczne zachodzące w zanieczyszczonych wodach.
Saprobowość jest sumą wszystkich procesów rozkładu materii dostarczających wolnej energii. Można ją ocenić za pomocą dynamiki przemian dysymilacyjnych, intensywności poboru tlenu lub składu biocenozy i jest w tym ujęciu procesem przeciwstawnym produkcji pierwotnej. Saprobowość jest zatem tym wyższa, im większe jest zanieczyszczenie wody. Organizmy stanowiące wskaźniki zanieczyszczenia wody dzielimy na:
* polisaprobowe – w najbardziej zanieczyszczonych wodach
* α-mezosaprobowe – w średnio zanieczyszczonych wodach
* β-mezosaprobowe – w średnio zanieczyszczonych wodach
* oligosaprobowe – w najmniej zanieczyszczonych wodach
Sukcesywny wzrost saprobowości, powoduje liczebną przewagę destruentów nad innymi ugrupowaniami w biocenozie. Odwrotnie, samooczyszczanie prowadzące do zmniejszania saprobowości, prowadzi do stałego zwiększania się udziału producentów.
Tagi: poziom zanieczyszczenia wód, saprobowość, wskaźnik saprobowości
